بیرون از خودم

   این همه مه و باران نبود

   جنگ بود و تقاطع آدم ها بود

 

   در درون من اما

   اول مه بود

   بعد باران آمد

   .......



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩٦/٤/٢۳ | ۱٠:٢٠ ‎ب.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()

   همیشه وقتی به تو فکر می کنم

   رگ هایم خشک می شود

   چون رودی که

   در رویای سی و سه پل هم

   دیگر جاری نیست

   چون گربه ای که

   قرن هاست آبستن است

   و بچه های مرده می زاید

   چون پرنده ای که

   زخم بال هایش

   از کهریزک ذهن من

   فراتر نمی رود

   چون نگاه محزون عاشقانه ام که

   به قاب عکس قدیمی روی دیوار

   خیره مانده است

 

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩٦/٤/٢٢ | ۸:۱٦ ‎ق.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()

   حتی نام هیچ پرنده ای هم

   از این مرز عبور نخواهد کرد

   و قاصدک ها

   و ابرها

   و روح گم شده ی شاعر

   و صدای نی لبک

   و غرور آدم ها و درخت ها

   که با صدای تیر هم

   هنوز ایستاده اند

   و همه ی نسیم هایی که بوی تو را دارند

   همان هنگام که روی رویای من

   نام تو نقش بسته است

 

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩٦/٤/٢٢ | ۸:٠٧ ‎ق.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()

 

   کفتار شب شخم می زند

   رویای ستاره را

   و از کابوس قهوه ای و زرد آدم ها

   ماه را به زیر می کشد .

   *******

   ماه را به زیر می کشد

   آب دریاها بالا می آید

   و آدم ها صف می کشند

   برای مردن .

   *******

   برای مردن

   کودک شوق

   معصومیت اش را جیغ می زند

   بی آنکه بداند

   در انتها

   روی ساحل ماسه ای

   امن ترین جای جهان است .

 

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩٤/٦/۱۸ | ۱٢:۱٥ ‎ق.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()

   کفتار شب شخم می زند

   رویای ستاره را

   و از کابوس قهوه ای و زرد آدم ها

   ماه را به زیر می کشد .

   *******

   ماه را به زیر می کشد

   آب دریاها بالا می آید

   و آدم ها صف می کشند

   برای مردن .

   *******

   برای مردن

   کودک شوق

   روی سرسره ی آبی

   معصومیت اش را جیغ می زند

   بی آنکه بداند

   در انتها

   روی ساحل ماسه ای

   امن ترین جای جهان است .

 

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩٤/٦/۱٧ | ٩:٥٦ ‎ق.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()

   یک روز دلگیر

   با هجوم تنهایی

   از در و دیوار

   از لای کتاب ها

   از سکوت درخت ها

   و از لیوان چای سرد شده

   تمام شعر های ناسروده را آتش زدم

   خاکسترش را

   - باد -

   هنوز می برد

   *******

   بک شب غوغایی

   در میان سرور و جمع

   با چلچراغ ها و بازی آتش

   و فواره های جشن

   بی حوصلگی شاعر و جام های تلخ

   تمام خاطرات خاک خورده و نا گفته را

   به نهرها سپردم

   گذشته و سهم عشق را

   - آب -

   هنوز می برد

 

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩٤/٦/۱٥ | ۱٢:۳٧ ‎ق.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()

 

   در همسایگی من

   کنار درختان اقاقیا

   کلبه ایست چوبی

   که خدای کوچک من

   شب را

   آنجا بیتوته کرده است

  

   تا دیروقت

   دیشب

   کنار پنجره قدم می زد

   و از ترس حمله ی نا اهلان

   چراغ ها را خاموش کرده بود

   گاه صدای تیری

   شب را و سکوت را می شکست

 

   اکنون ، دیریست

   منتظر نشسته ایم

   بیدار شود

 

   ماه ساکن ایستاده است

   خورشید

   اجازه ی طلوع می خواهد

   اما خدای تنهای من

   خسته و بیمناک

   خوابیده ست

 

   کنار درختان اقاقیا

   کلبه ای ست چوبی

   که خدا

   تنها

   سال هاست

   آنجاخوابیده ست

 

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩٤/٥/٢٠ | ٩:٠٤ ‎ق.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()

 

 

قسمتی از شعرهایم گم شده است 

نام پرنده ها و گل ها 

فعل هایی که از کوچه به خیابان می رفتند 

عکس های قدیمی

همه ی کوه هایی که پاک مانده اند 

همه ی دشت ها،  رودخانه ها 

          -----------

قسمتی از شعرهایم گم شده است 

مثل همین کبوتری که به شاخه ی صنوبر 

پناه برده 

ماه و ستاره‌ها 

همه ی دریاها 

نام همه ی کتاب های جلد سفید 

حتی بغضی که کبود بود 

و دیگر نیست 

و آینه 

و نام قشنگ تو . . . 

قسمتی از شعرهایم گم شده است 

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩٤/٤/۱۱ | ۳:٤٦ ‎ق.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()

 

   روی شاخه های یک درخت،

   چند پرنده نشسته اند .

   یکی کلاغ ،

   باستانی .

   تنها تر از کاریزی خشک ،

   یادگار سال های فراموشی .

 

   درنای مهاجر ،

   روی شاخه ی جوان .

   بال های خسته را

   شانه می کند .

 

   جغدی نحیف ،

   با چشم های باز

   مفتون قصه های شب .

 

   بر بلند ترین شاخه ،

   عقاب وقار ،

   خیره به کوه های دور .

 

   آخرین شاخه،

   در انتظار من .

   نشسته ام ،

   بال های بسته ام ،

   کی باز می شود ؟

 

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩٤/۱/٢٢ | ٧:٤٢ ‎ب.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()

  

   وامانده در جهانی تلخ

                سکوتی تلخ

   در منظری  از سراب

   حفره ای چون چاه

   و از هق هق

                  این قبیله لبریز

   سرزمینی پاره پاره

   از فیروزه و شعر

                  نمک و سنگ خارا

                      در هزارتویی جادویی

   سرشار از آداب

   بافته در حریری افسون گر

                  وارث رویایی باستانی

   از کنار زیگوراتی مدفون در خاک

                  تا حوالی جنگل ها و بنفشه ها

   با نجوایی از نوحه ها و نیایش

                  در گلوی دختران این جهان تلخ . . .

 

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩۳/۱٢/٥ | ۸:٤٧ ‎ب.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()