نه فکر کنی بیادت نبوده ام ،

    یکی دو بار دستهایم لرزید .

    یکبار شانه هایت زد بیرون از قاب .

    چند بار نگاهت نبود ،

                             همان نبود .

    یکبار تو آه کشیدی ،

                          دلم نخواست .

    یکبار تا نزدیک انتها رفتم ،

                            رویا آمد ،

                            رنگ ها کدر شدند .

    چند بار هم ،

               -  دیدی که -

               زنگ زدند ، ذوق من پرید .

    بار ها    - مرا ببخش -

              کمان ابرویت شکست !

              غم روی لبت سرید .

              یا اشک  حلقه زد ، تکان نخورد .

                *‌‌  *  *

    فکر نکنی بیادت نبوده ام ،

    حالا این قلم ، پرده ، یک باغچه رنگ ...

                        همه ی حس های من ،

                        لطفا خودت  کمی بیا  !



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳۸٧/٩/٢٢ | ۱٢:٢٠ ‎ب.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()

    نه به خاطر من ،

    نه به خاطر دیگران ،

    نه به خاطر طبیعت ،

    نه به خاطر غریزه ات ،

    فقط به خاطر  خودت ،

    روی حس من ،

                          کلیک کن .

    نه به یاد روز هایی که رفت ،

    نه به امید روز های بعد ،

    فقط به خاطر امروز ،

    روی رویای من ،

                          کلیک کن .

    نه به نام  وطن ،

    نه به نام  صلح  ،

    نه به نام آزادی ،

    فقط به نام عشق ،

    روی  اسم  من ،

                  کلیک کن .

                                  

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳۸٧/٩/۱٥ | ۱۱:٥۸ ‎ق.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()

     گل ،

     جمع می کند  برگ هایش را ،

     پرچم های لرزانش را،

      در آغوش می گیرد .

     و پنجره های سبزش را،

                                   می بندد .

     خاری در گلوی گل ،

                          بیرون ،

                          تنها مانده است .



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳۸٧/٩/٧ | ۳:۱۸ ‎ب.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()