. . . . . . .

   منتظرترین  موجود بعداز ظهر

                         این کافه ی شلوغ

                        بهم ریخته ی پاییزی

   در یک پاریس خیالی

   همین صندلی خالی ست

                        روبروی من .

   - سنگینی لیوان های مداوم

   روی میزهای کهنه ی چوبی

   با حجب و حیای شرقی

                 یک رویای دیرسال .

   پیداست

              تابوت انتظار را

              بر دوش می برند

              لحظه های کند .

                ×‌‌‌   ×   ×

   مراسم تدفین خیال و خاطره است

   یا روشنایی شمعی

                   روی کیک تولد دوباره ات ؟

                   روبروی یک صندلی خالی .

                   .   .   .   .   .   .   .   .   .



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩۱/٧/٢٩ | ٩:٢۳ ‎ب.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()