نام تو را نیز ندانستم

   سرگشته

   در راهروهای قطاری که به سمت شرق می رفت

                                         پرسه می زدم

   بی آنکه نگاه تو را

                 دوباره  دریابم

   از کنار شالی زارها می گذشتم

   و درناها و پرستوها را نمی دیدم

   به تو فکر می کردم

   شب

       به رویای تو سر می زدم

   و برایت شعر می گفتم

                         بی آنکه نام تو را بدانم

   همیشه در آخرین ایستگاه

                           پیاده می شدم

   تنها

   با دفتری بی نام

             از شعری که

               به یاد تو سروده بودم . . .

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩۳/٤/٤ | ۱٠:۱٤ ‎ب.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()