می خواستم بخوابم

   می دانستم کابوس ها

   تا پشت پلک هایم رسیده اند

   و همه ی روزنه ها بسته ست

   عشق هم

   میان صندوق پست مدرن

   زندانی ست

   و آزادی . . .

   دیدم نیمه شب است

   تو هم نیستی

                   اما . . .

                   اما نمی خواهم بخوابم

 

 

  



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩۳/۸/۱٦ | ٩:٤۳ ‎ق.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()