گل ،

     جمع می کند  برگ هایش را ،

     پرچم های لرزانش را،

      در آغوش می گیرد .

     و پنجره های سبزش را،

                                   می بندد .

     خاری در گلوی گل ،

                          بیرون ،

                          تنها مانده است .



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳۸٧/٩/٧ | ۳:۱۸ ‎ب.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()