سه بار در روز ،

    قرص هایم را می خورم .

    هفت بار در شب ،

    سراسیمه بیدار می شوم .

    و  از کنار  پرده های ضخیم ،

    به خیابان تاریک نگاه می کنم .

    و صد بار در پیاده رو های سرد ،

    از آدم های بی دلیل ،

    به درخت ها پناه می برم .

                 *   *   *

    می دانی که بار ها ،

    لرزش دست هایم  را ،

    با قلم اندازه گرفته ام .

    و هزار بار با صدای زنگ ،

    نبض ام ایستاده است .

    اما نمی دانی

                  چند بار

                         پلک نزده ام

                                تا تو را بیشتر ببینم .

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳۸٧/۱٠/۸ | ۱٠:٢٩ ‎ب.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()