کبودتر از آنچه می پنداشتم

       با حلقه های کرکی بنفش

                                       دور چشم هایت

    - گویی کبوتری از چاه نگاهت

                                          پرواز کرده بود

    دیدم طره ای از موهایت

                                 چسبیده به پیشانی

    زیباتر از آنچه در میهمانی  زندگی  بودی

    - گویی پرنده ای

                    روی رویا هایت لانه کرده بود 

                     *     *     *

    معصوم تر از همیشه

        پیچیده در پوششی از مشمای سیاه

    با آخرین تکه های یخ  که

                                      پراکنده 

                                          آب می شدند

    و شیون زنی  سالخورده...

    - گویی در ضیافت مرگ

                                    آواز می خواند

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 





موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳۸۸/٧/۳ | ۱٢:۳٤ ‎ب.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()