خارجی :

   غروب یک روز کشدار .

   گمگشته در هزارتوی کوچه های یزد ،

   پرسان :

   - "ای میراث دار شهرزاد !

   از این شکاف روبنده ،

   جز سیاهی چشم های لهجه دار تو ،

   دنیا چه کوچک و تنهاست ."

   امشب ، آخرین شب است ،

   در حسرت انتهای شیرین قصه ای که جمله ی آخر ،

   با رویاهای پیچیده ی من ،

   آغاز می شود .

      *  *  *

   گمگشته ،

   در حوالی نیاکانم ،

   می کوبم بر درهای بسته .

   مست بوی کاهگل .

      *  *  *

   داخلی :

   نور صبحگاهی .

   و پرده ی پنجره ،

   که تاب می خورد .

   با صدای خش خش دامن پیچازی ات ،

   بیدار می شوم .

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩٢/٦/٢٦ | ٢:٠۳ ‎ب.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()