ظهر بی حوصلگی .

   زن روی بالکن

   کنار دیش  ماهواره و شمع دانی ها

   پیراهن حریرش را

   روی طناب تماشا

                     می آویزد

   مسحور سقوط پرنده ای که

   از لبه ی شیروانی

   پرتاب می شود

   تا شاخه ی اقاقیا .

   باز

   از کوچه های پشت

                    صدای نوحه و کلاغ .

   زن 

      خم شده

                 روی نرده ی تراس

   و تا  سنگفرش کوچه را

                              اندازه می زند . . .

 

 



موضوعات مرتبط:

تاريخ : ۱۳٩٢/۱۱/٢۳ | ٢:٢٦ ‎ب.ظ | نویسنده : علی اریا | نظرات ()