" صندلی خالی "

   . . . . . . .

   منتظرترین  موجود بعداز ظهر

                         این کافه ی شلوغ

                        بهم ریخته ی پاییزی

   در یک پاریس خیالی

   همین صندلی خالی ست

                        روبروی من .

   - سنگینی لیوان های مداوم

   روی میزهای کهنه ی چوبی

   با حجب و حیای شرقی

                 یک رویای دیرسال .

   پیداست

              تابوت انتظار را

              بر دوش می برند

              لحظه های کند .

                ×‌‌‌   ×   ×

   مراسم تدفین خیال و خاطره است

   یا روشنایی شمعی

                   روی کیک تولد دوباره ات ؟

                   روبروی یک صندلی خالی .

                   .   .   .   .   .   .   .   .   .

/ 6 نظر / 7 بازدید
فرناز

دوگانگی که در اینجا هست در پایان کار به اوج می رسه . در پایان آدم حیرت زده باقی می مونه چون نمی دونه باید شاد باشه یا غمگین .. گرچه به هر حال اونقدر تلخ هست که جایی برای شادی نمونده باشه , از طرفی روشنایی شمع بی تردید به چشم میاد و شاید حتی شیرینی کیک تولد ! پایان دوگانگی و شروع دوگانگی دیگر ........... لازمه بگم که چقدر چقدر و چقدر این فضا و رنگ آمیزی جدید دلچسبه ؟

نیره

درود ... صدها درود.. حضور دوباره ی شما گرامی سفر بودم و گرفتار و الان ژیش از رفتن به جلسه ای سر زدم به این جا فقط خواستم ابراز خرسندی کنم از بازگشت تان. دوباهر خواهم آمد

نیره

کافه ها صندلی های شان را یک نفره چیده اند جایی برای جای خالی ات نیست هوای پر شده از بوی خاطرات روز تولدت فرشته های سیاه پوش به خیالم آمده اند مراسم تدفین اشمعی است که از انعکاس خیال رویت در چشمم سوخت... آریای گرامی! هر چه می نوشتم شاید گویا نبود از نفوذ بی تردید واژه های جانکاه چکامه ی شما...

نیره

یادم رفت بگویم: به به که این جا هم جغدجان حضور دارد! چقدر هم خواستنیه ناقلا

سایه ی ماه افتاده در برکه

لحظه های کند نوعی امید را از انتظار شاعر میگیرند و وسوسه ات میکنند به نشستن حتی در این کورسوی شمع.......! غم و اندوه اما باز می داردت از شادی کیک تولدی دوباره یا شادی هدیه تولد دوباره که به کابوسی می ماند پر از تعلیق........! برای خواستن یا نخواستن ،بودن وشدن یا نبودن ،به جلو کشیدن یا به عقب راندن......!!!

نازنین

بسیار زیبا و دلنشین