سفرنامه 1

 

    تمام این روزها بیادت بوده ام .

             گاه مثل پرنده ای که در خیالت بود ،

             به تو نزدیک می شدم.

    گاه می نشستم روی افراها.

    گاهی کنار بادگیرها،

              میهمان کویر و ستاره ها بودم.

    یک روز میان خرابه های عتیق ات،

              شب را به آتش کشیدم.

    یکبار از خاطره ،

               تا آنطرف رودخانه های خشک ،

                               سی و سه پل زدم .

    چندبار  غزل های حافظ ات را نوشیدم.

    یک روز صبح زود،

             به تنهایی ،

            کنار خلیج خستگی ات نشستم ،

                                                زار زدم .

    وبارها کنار چاه های دروغ ،

            تمام شبانه های تلخ را ،

                               دور ریختم .

    اما همه ی این روزها  بیادت بودم .

    گاهی به خیال تو نزدیک می شدم.

             *   *   *

    آمده بودم ببینمت ،

                      نبودی.

    آمده بودم چشم هایت را زیارت کنم .


 

 

/ 19 نظر / 8 بازدید
نمایش نظرات قبلی
اسفندیار مغموم

مث بقیه شعرات قشنگ بود عزیز . اوج های بی بدیلی هم داشت : یکبار از خاطره ، تا آنطرف رودخانه های خشک ، سی و سه پل زدم . ---------------------------------------------------------- میهمان کویر و ستاره ها بودم(بودم می توانست به قرینه حذف شود نه؟)

پوپک

آمده بودم ببینمت ، نبودی. آمده بودم چشم هایت را زیارت کنم ... [گل][گل]

زهرا

سلام. شعرتان ... را خواندم بارها... زیباست و لطیف... و دوست داشته اید که تمام آنچه را دوست داشته اید بگویید!!! لازمه ی این کار هم یک شعر بلند با کلمات کلیدی ست! که خب بخوبی خلق شد. یک شعر حساب شده... . شعری که از اول معلوم است چه خواهد گفت. ممنون . بخصوص برای سه خط اول شعر و این: یک روز میان خرابه های عتیق ات، شب را به آتش کشیدم. سربلند...

شیدا

کاش می شد سکوت غریبانه ی گنجشک های افسرده را معنا کرد کاش می شد فریاد مظلومانه نیلوفر های مرداب را شنید کاش می شد اندیشه و احساسم را به دست پیچکی بسپارم تا به هر کجا که می خواهند سر بکشند از تکرار ناقص خاطره ها , از تلاش بیهوده برای رفتن و نرسیدن مثل دو خط موازی خسته ام

خلوتکده

سلام. زیبا و رویایی بود. بهم سر بزن. آپم. خوشحال میشم.

سجاد زمانى

سلام دوست عزیز امیدوارم شاد و سلامت باشی وبلاگ زیبایی داری لذت بردم این لحظه ها رو اینجا بودم موفق باشی من لینکت کردم[گل]

مهدی

چه عاشقانه آمدی ؟! فکر کنم نوستالژی دیگه جز گروه خونی همه ما شده و این اصلا چیز جدیدی نیست.سالهاست که به هوای کوچه باغهای قدیم می دوم که شاید خیلی ها را هیچوقت هم ندیده باشم اما انگار خاطره اش را دارم

فقط یک بهار

درود بر شما... سر زدن به این تارنما برایم حسی از بودنی خاص می دهد و این حس را پاس می دارم. چکامه ی دلنشین و ژرف تان را خواندم ... در برابر مثبت هایش سکوت می کنم که مبادا جسارتی نا به جا کرده باشم اما مرا ببخشید که بر پایان آن دل بسوزانم که حیف شد...!

مژده

سلام. خوبی؟ درست حدس زدین مترجمش شاملو بود دوست عزیز[گل] موفق باشید